Osiągi
Silnik Moc maksymalna przy obr./min. Maks. moment obrotowy przy obr./nim Przyśpieszenie (0-100 km/h) Prędkość maksymalna Średnie zużycie paliwa na 100 km 1.5 16V 90 KM/5600 128 Nm/2800 13,8 s 173 km/h 6,6 l 1.5 16V 98 KM/6000 136 Nm/4000 13,1 s 177 km/h 6,6 l 1.8 16V 116 KM/5600 163 Nm/4000 10,8 s 186 km/h 7,5 l 1.5 dCi 82 KM/4000 185 Nm/2000 14,5 s 168 km/h 4,9 l 2.2 Di 16V 110 KM/4000 238 Nm/2000 12,3 s 185 km/h 5,7 l 2.2 dCi 16V 112 KM/4000 248 Nm/2000 11,4 s 187 km/h 5,9 l 2.2 dCi 16V 136 KM/4000 304 Nm/2000 9,2 s 200 km/h 5,9 lWersje wyposażenia
Auta od roku 1995 do 1998 (przed faceliftingiem)
- GX - teoretycznie najuboższa wersja, często jednak dodatkowo doposażana przez klientów i dzięki temu nie odbiegająca od innych,
- GLX - wersja nieco bogatsza od powyższej,
- S - wersja średnia, zmieniono przedni zderzak oraz detale we wnętrzu,
- SR - wersja usportowiona, ważną zmianą były tarczowe hamulce na tylnych kołach. Pozostałe elementy mają nadać egzemplarzom w tej wersji nieco sportowego charakteru. Montowany był tylko silnik o pojemności 1.6 GA16DE o mocy 90 (wersja niemiecka) lub 106 KM. Wyposażenie standardowe obejmowało m.in. w welurową tapicerkę oraz lepiej wyprofilowane fotele, takie same jak w wersji GTI, przednie lampy halogenowe oraz lotkę nad tylną klapą, w wersji 3d tylne boczki pod szybami również były pokryte tapicerką.
- SLX - teoretycznie najbogatsza wersja wyposażenia z tych nieusportowionych, pozbawiona jednak elementów charakterystycznych dla wersji SR (w standardzie). Jako jedyna posiada podłokietnik na tylnej kanapie oraz regulację siły podświetlania deski rozdzielczej.
- GTI - wersja wyposażona w silnik o pojemności 2.0 (SR20DE). Charakterystyczne dla wersji GTI jest fabrycznie obniżone zawieszenie, dokładka pod przednim zderzakiem a w wersjach po 1998 roku (po faceliftingu) przyciemnione lampy przednie. Z zewnątrz wersja bardzo podobna do wersji SR (taki sam zderzak tylko ze wspomnianą wcześniej dokładką, lotka na tylnej klapie, przednie halogeny). W środku, podobnie jak w wersji SR, znajdziemy lepiej wyprofilowane fotele pokryte welurową tapicerką oraz dodatkowo białe tarcze zegarów.
Często można spotkać wersje Magic, Motion oraz Emotion. Określenia te zastąpiły wyżej wymienione nazewnictwo w modelach po liftingu, w końcowej fazie produkcji. Trudno określić czym się charakteryzowały. Jedynie nazwa topowej wersji GTI pozostała bez zmian. Były również wersje "skandynawskie" posiadające wycieraczki na przednich reflektorach oraz podgrzewane przednie fotele.
Nissan Almera N16
Nissan Almera N16 Producent Nissan Motors Premiera 2000 Okres produkcji 2000 – 2006 Miejsce produkcji Sunderland Anglia Poprzednik Nissan Almera N15 Następca Nissan Tiida Segment C Typy nadwozia 3, 5-drzwiowy hatchback4-drzwiowy sedan
5-drzwiowy minivan (Almera Tino) Silniki Benzynowe:
1.5 16V 90 i 98 KM
1.8 16V 116 KM
Diesla:
1.5 dCi 82 KM
2.2 Di 16V 110 KM
2.2 dCi 16V 112 i 136 KM Skrzynia biegów 5-biegowa manualna
6-biegowa manualna
4-biegowy automat Długość 4197 mm (hatchback)
4425 mm (sedan) Szerokość 1706 mm (hatchback)
1695 mm (sedan) Wysokość 1448 mm (hatchback)
1445 mm (sedan) Rozstaw osi 2535 mm Masa własna od 1170 kg Liczba miejsc 5 Test Euro NCAP Pokrewne Nissan Almera Tino Podobne Honda Civic
Opel Astra
Toyota Corolla
Volkswagen Golf
Citroën Xsara
Następca modelu N15, Almera N16, został wprowadzony na rynek w 2000 roku. Był dostępny w tych samych wersjach nadwoziowych co poprzednik. Od początku Almerę N16 sprzedawano z dwoma motorami benzynowymi - 1.5 (90KM) i 1.8 (116KM) oraz turbodieslem z bezpośrednim wtryskiem 2.2 (110KM). W 2003 roku Almera przeszła modernizację, w ramach której unowocześniono zawieszenie oraz odświeżono wygląd nadwozia (m.in. nowe lampy z przodu i z tyłu), oraz wnętrza. Poprawieniu uległy też parametry benzynowego silnika 1.5 (od 2003 roku ma 98KM mocy). Do oferty wprowadzono silnik diesla pochodzący z oferty Renault - 1.5 dCi o mocy 82KM. Przez pierwsze miesiące po modernizacji montowany był w dalszym ciągu silnik diesla konstrukcji Nissana 2.2 Di o mocy 110KM. W późniejszym okresie został on zastąpiony przez zmodyfikowaną wersję (2.2 dCi) o mocy 112KM oraz mocniejszy wariant tego silnika o mocy 136KM oferowany z 6-biegową skrzynią biegów. Oba nowe silniki wyposażone były w system Common rail. Egzemplarze przeznaczone na rynek europejski były produkowane w brytyjskich zakładach Nissana (poza niewielką serią sedanów z początków produkcji).
Awaryjność
W rankingu bezawaryjności TÜV z 2007 roku, Nissan Almera zajmuje 56. (auta 2-3 letnie) i 33. (auta 4-5 letnie) miejsca. Natomiast w tym samym rankingu z roku 2006 zajmuje wśród aut 2-3 letnich 25. miejsce oraz 12. miejsce wśród aut 4-5 letnich. Almera N16 bywa krytykowany za wyższą - w porównaniu z poprzednikiem - awaryjność. Samochód trapiło wiele standardowych problemów - korozja klapy bagażnika, problemy z czujnikiem położenia wału korbowego, spalanie oleju silnikowego (w modelach z silnikiem 1.8), wypalanie luster reflektorów (model po 2002 roku). Problem przepalających się lamp został częściowo rozwiązany przez producenta. Autoryzowane Stacje Obsługi prowadzą akcję serwisową, w ramach której bezpłatnie wymieniane są reflektory. Analogiczną akcję prowadzono dla czujnika położenia wału korbowego. Spadek bezawaryjności ma swoje odbicie zarówno w rankingach TÜV jak i w opiniach wyrażanych przez użytkowników na forach internetowych. Za szczególnie problematyczną bywa uważana Almera po zmianach przeprowadzonych w 2003 roku. Niektórzy wiążą fakt spadku bezawaryjności pojazdu z przeniesieniem produkcji z Japonii do Wielkiej Brytanii. Inna, obiegowa teoria, wskazuje tu na fuzję z Renault jako przyczynę kłopotów.
Egzemplarze przeznaczone na rynek europejski były produkowane w Japonii. W rankingu bezawaryjności TÜV z 2007 roku, Nissan Almera N15 zajmuje 12. miejsce wśród aut 8-9 letnich, pokonując m.in. takich konkurentów jak Honda Civic, Mazda 323 czy Volkswagen Golf.
Osiągi
Silnik Moc maksymalna przy obr./min. Maks. moment obrotowy przy obr./nim Przyśpieszenie (0-100 km/h) Prędkość maksymalna Średnie zużycie paliwa na 100 km 1.4 16V 87 KM/6000 116 Nm/4000 12,6 s 172 km/h 6,9 l 1.6 16V 100 KM/6000 136 Nm/4000 11 s 180 km/h 7,3 l 2.0 16V 143 KM/6400 178 Nm/4800 8,2 s 210 km/h 8,4 l 2.0 D 75 KM/4800 132 Nm/2800 16,8 s 156 km/h 6,1 lNissan Almera – samochód klasy kompakt produkowany przez koncern Nissan Motors od 1995 do 2006 roku. Zastąpił model Sunny. Powstały dwie generacje tego modelu. Ze względu na zmianę polityki koncernu, nie doczekał się on bezpośredniego następcy.
Spis treści
Nissan Almera N15
Nissan Almera N15 Producent Nissan Motors Premiera 1995 Okres produkcji 1995 – 2000 Miejsce produkcji Japonia Poprzednik Nissan Sunny Następca Nissan Almera N16 Segment C Typy nadwozia 3, 5-drzwiowy hatchback4-drzwiowy sedan Silniki Benzynowe:
1.4 16V 75 i 87 KM
1.6 16V 90 i 100 KM
2.0 16V 143 KM
Diesel:
2.0 D 75 KM Skrzynia biegów 5-biegowa manualna
4-biegowa automatyczna Długość 4120 mm (hatchback)
4320 (sedan) Szerokość 1690 mm Wysokość 1390 mm Rozstaw osi 2535 mm Masa własna od 1035 kg Liczba miejsc 5 Test Euro NCAP Podobne Honda Civic
Opel Astra
Toyota Corolla
Volkswagen Golf
Citroën Xsara
Pierwsza generacja Almery została wprowadzona do produkcji pod koniec 1995 roku. Dostępna była w trzech wersjach nadwoziowych: dwa hatchbacki (trzydrzwiowy i pięciodrzwiowy) oraz sedan. Pod maską znajdował się jeden z trzech silników benzynowych o pojemności 1.4, 1.6 lub 2.0 w wersji GTI. Oferowany także był dwulitrowy wolnossący diesel.
Almera Tino
Na bazie Almery N16 został skonstruowany kompaktowy minivan. Produkcja auta odbywała się w Hiszpanii i trwała od 2000 do 2006 roku. Wnętrze Almery Tino może pomieścić pięć osób na pięciu osobnych fotelach. Pojemność bagażnika wynosiła od 440 do 2000l w zależności od konfiguracji foteli drugiego rzędu. W samochodzie montowane były silniki benzynowe 1.5 16V (90KM), 1.8 16V (116KM) oraz 2.0 16V (136KM), a także diesle 2.2 16V Di oraz dCi (114 i 136 KM). Silniki 1.5, 1.8 oraz słabsza wersja diesla 2.2 wyposażone były w 5-biegową manualną skrzynię biegów. Wersja 1.8 mogła być opcjonalnie wyposażona w 4-biegowy automat. Najmocniejszy silnik diesla 2.2 oferowany był tylko z 6-stopniową skrzynią manualną. Natomiast benzynowy silnik 2.0 sprzedawany był wyłącznie z bezstopniową skrzynią automatyczną CVT. Almera Tino konkurowała z takimi autami jak Citroën Xsara Picasso, Opel Zafira, czy Renault Scénic. Odmiana Tino nie ma bezpośredniego następcy, w pewnym stopniu jednak została zastąpiona przez Nissana Note, który jednak jest samochodem o klasę mniejszym.
W 1998 roku przeprowadzony został facelifting. Zmienione zostały reflektory, lampy tylne, a także zderzaki i osłona chłodnicy. Analogowy licznik przebiegu kilometrów został zastąpiony elektronicznym, zmieniono także przełączniki od świateł przeciwmgielnych oraz ramkę wokół tylnej rejestracji. Antenę zewnętrzną, tylko w wersjach hatchback, przeniesiono do tylu na środek (poprzednio była nad przednim słupkiem od strony kierowcy). Zmiany dotyczyły także zawieszenia oraz elementów bezpieczeństwa. Silniki nie uległy zmianom.